Finale clubcompetitie Dalen

Afgelopen weekend was het zover, de finale van de clubcompetitie in Dalen. Tijdens deze wedstrijd, bestaande uit een ploegentijdrit en een klassieker, wordt beslist welke club zich de beste van Nederland mag noemen. Wij hadden ons daar als Team Rojo-Specialized met vlag en wimpel voor gekwalificeerd, als winnaar van de voorronde regio zuid. En dus gingen wij vol goede moed en ambities richting het hoge noorden.

Onder leiding van Erik van Oers werd op zaterdagmiddag al het tijdritparcours verkend, en men zag dat het goed was (ja, toen scheen het zonnetje nog). Zoals het een echte manager betaamd, kwam Henk Ceelen alias GKL, later die avond aanschuiven samen met Wim van der Velden en Nils. Het tactisch plan werd gesmeed, en iedereen kon met een gerust hart gaan slapen. Zeker nadat we rugnummers 1 t/m 6 uitgedeeld kregen, wat uiteraard de nodige moraal gaf.

De volgende morgen aan het ontbijt vielen gelijk al twee dingen op: het overvloedige water op het wegdek, en het overvloedige eten op het bord van Gerhard Joling. Tegen beter weten in hoopten we dat het droog zou worden voor de ploegentijdrit. De 22 km moest afgewerkt worden in de stromende regen. We hadden ons voorgenomen om niet teveel risico’s te nemen in de bochten, om valpartijen en narigheid te voorkomen. Op de rechte stukken zat de gang er goed in, wat resulteerde in een 4^e plek. Niet helemaal wat we er van verwacht hadden, maar er was nog alle kans in de klassieker, later die middag.

Na een korte verfrissingsronde douchen en eten, was het alweer tijd voor de klassieker. Ook nu bleef het nat, pas na de finish hield het op met regenen. Dit had ook zijn weerslag op het peloton, want de koers was niet bepaald spetterend… of toch wel? Na een belachelijke strook stenen (kasseien?) na 50 km, kon de koers beginnen. Toen na 120 km de serieuzere uitloop pogingen ontstonden, waren we paraat voorin de koers. Eerst was het Jan Bos die zich losmaakte met een mooi groepje, en vervolgens reed Kuif daar weer naartoe. Net toen Rutger, Gerhard en ondergetekende zagen dat het goed zat, lag Jan ineens in de berm: valpartij! Olie in een onoverzichtelijk bochtje zorgde ervoor dat Jan wegviel uit de kopgroep, zonde! Gerhard liet dit niet over zijn kant gaan, en stak heel sterk over naar de koplopers. Toch weer  twee man mee dus! Wat goed ontbijten al niet kan doen met een mens.

Dit scenario was voor ons ideaal, maar het mocht niet baten, want op 15 km voor het einde kwam alles toch weer bij elkaar, en stevende we af op een massasprint. Kuif en Rutger probeerden in de laatste km’s nog weg te komen uit het peloton, wat laatstgenoemde tot 100m voor de streep vol kon houden. Jammer dat het niet standhield, maar toch pakte Rutger uiterst belangrijke punten voor het klassement, hij werd 15^e. Ook gerhard reed nog bij de eerste 30, hij werd 25^e. Voor de overgebleven 3 renners waren alleen de punten voor het uitrijden van de koers.

Nu kon het grote rekenen beginnen. Het was vooral Kuif die maar niet uitgecijferd raakte, en probeerde om onze einduitslag te berekenen. Ik zal de rekensom achterwege laten, de uitkomst was als volgt: 1. DJR, 2: NWV Groningen en 3, jawel: Team Rojo-Specialized! Vooraf hadden we misschien op meer gehoopt, maar uiteindelijk was iedereen toch zeer tevreden met deze podiumplek in een veld van 24 ploegen.

Om dit leuke en gezellige weekend stijlvol af te sluiten, werd besloten om met z’n allen een wokrestaurant onveilig te maken. En dat is een kleine moeite met 6 hongerige wielrenners en alle begeleiding. Waar Brian zich inhield door ‘slechts’ 4 borden te nemen, was het Kuif die de ijsbakken vast leeg maakte, was dat ook weer gebeurd.

Via deze weg wil ik Yourik, Hennie, Edwin, Nils, Annelies,  Pa en Ma Megens, Wim, Erik en Henk nogmaals bedanken voor hun inzet. Zonder jullie was het weekend vast in het water gevallen! ;-)

Op naar de laatste klassiekers en het NCK!

Erik Jan

Geplaatst op: 13-09-2010 22:36 |